Den Dolder mensenvandendolder

Ik ben gewoon Anja – Anja Gramberg

‘Officieel ben ik sinds 2018 met pensioen, maar ik kon niet stoppen’, vertelt Anja Gramberg, begeleider bij Altrecht. ‘Ik kwam toevallig op de Hoeve terecht en ontdekte: dit wil ik doen. Ik ben ook geen therapeut. Ik ben gewoon Anja.’ Lees haar verhaal op Mensen van Den Dolder

Elk mens is in staat een ander te zegenen – Adriaan Plantinga

‘Mijn voorganger zei: Ik denk dat over 5 jaar deze kerk er niet meer is’, vertelt Adriaan Plantinga, ‘maar er is hier veel dynamiek. Wat mij na 8 jaar bijblijft is de schwung van de mensen. Elk mens is in staat een ander te zegenen.’ Lees zijn verhaal op mensen van Den Dolder.

Het dorp heeft een eigen ziel – Frans Bulthuis

‘Iedereen zei: “Jij in een dorp?”, vertelt Frans Bulthuis, ‘Maar het is een verademing! Een dorp is te overzien. Den Dolder heeft een eigen ziel en ik denk dat dat ook komt omdat het rondom de instelling is gegroeid.’ Lees Frans’verhaal op Mensen van Den Dolder.

Als er wat is, dan zijn wel er – buurtcoaches Hendrik en Ton

‘Het is belangrijk dat mensen zich serieus genomen voelen en weten dat wij iets doen als er overlast is’, zeggen buurtcoaches Hendrik en Ton. ‘Dan kunnen we in harmonie samenleven. Dus als er wat is, dan zijn we er.’ Lees hun verhaal op Mensen van Den Dolder.

In het bos is ruimte voor iedereen – Mirjam van der Laan

‘Het bos is niet eng. Het wordt eng gemaakt,’ zegt Mirjam van der Laan. ‘Het is voor vrouwen sowieso spannend om alleen het bos in te gaan, maar ik vind een zijn met de natuur meer waard. Want in het bos is echt ruimte voor iedereen.’ Lees Mirjams verhaal op Mensen van Den Dolder

Je krijgt wat je geeft – Ingrid Wong

‘Ik heb Den Dolder met terugwerkende kracht leren kennen door een oudere mevrouw,’ zegt Ingrid Wong. ‘Door haar ging er een heel andere wereld open. Weet je wat het is: onbekend is ook vaak onbemind. Maar je krijgt wat je geeft.’ Lees Ingrids verhaal op Mensen van Den Dolder.

Vrijheid, een toekomst en eigen regie – Marlon

‘Ik had alles en heb de verkeerde keuze gemaakt’, vertelt Marlon. ‘De kliniek heeft me een veilige basis gegeven en ik zou mensen willen vertellen dat we niet levensgevaarlijk zijn. Ik heb geen dromen meer. Ik wil een rustig leven.’ Lees Marlons verhaal op Mensen van Den Dolder

Mijn grootste wens? Een dorpshuis! – Martine Scholte

‘Ik heb een visioen van een soort dorpsfeest’, verwoordt Martine Oudshoorn – Scholte haar droom voor Den Dolder, want ‘de behoefte is heel groot om dingen samen te brengen. Je merkt echt dat het dorp een knauw heeft gehad.’ Lees Martines verhaal op Mensen van Den Dolder.